Rûhefzâ | Ebrar Taka

 İnsan henüz dünyaya gelmeden önce Rabbi tarafından "Ben sizin Rabbiniz değil miyim?" sorusuna muhatap olmuş ve "Evet (buna) şahit olduk" cevabını vererek buna şehadet etmiştir. Burada insanın kendisine şahit tutulmasından kasıt, tek bir yaratıcının varlığını kabulün onun yaratılışında fıtratına işlenmiş olmasıdır. Her doğan insan bu yaratılışından ve kabul-şahitliğinden dolayı İslam fıtratı üzere doğar. Fıtratını muhafaza edebilen, selim bir fıtrat üzere olan her insan Allah'ın varlığını kabule yönelir. Kendini yetiştirenler; ana-babası, yolundan gittiği ataları her ne kadar sapkın yollarda olsalar, çocuğun fıtratını bozmaya yönelik onu eğitseler de insan kendisine doğuştan verilen bu meylinden ve bulunduğu şahitlikten dolayı öncekilerin yaptıklarını inkarına bahane olarak sunup sorumluluktan kurtulamaz. Veyahut dini emirler kendisine hiç ulaşmamış bir insan olsun. Bütün bunlardan habersiz olduğunu söylese bile kulluğun fıtri boyutundan yani Rabbi kabulden soru...

 Küçük Prens kitabında "Gözler kördür, insan ancak yüreğiyle baktığı zaman görebilir" der Antoine de Saint-Exupéry. Sık sık konuşulan edebiyat kitaplardan biri olan bu kitabın yine çok sevilen ve beğeniyle paylaşılan bir cümlesidir. Bu kitap hakkında konuşulanlardan biri de her okunduğunda ve insanın her yaşında farklı mesajlar çıkaracağıdır. Bazı cümlelerin üzerinde uzun uzun durulur, analizler yapılır. Elbette cümlenin güzelliği veya doğruluğunu inkar edemeyiz. Edebi bir eser olarak insanlara anlaşılması veya incelenmesi daha kolay da gelebilir. Fakat bir beşerin yazdığı bu kitaptaki aynı etkileyiciliği ve derinliği insanların yaratıcılarının kendilerine bir öğüt ve yaşam rehberi olarak gönderdiği kitapta bulamamaları o kitaptan uzak olmalarından başka hangi sebepten olabilir? Edebiyat elbette insanın ufkunu açar ve insana incelik katar fakat Müslümanlar olarak edebi bir metnin cümlelerinin üzerinde durup analiz ettiğimiz kadar Kur'an'ın üzerinde durup acaba bu hita...